Home page     l'angolo del poeta

LA VIA PÉDAR MAZÖT 

Nüi da Guzön, parluma sempra dala Cazüla,

dala Vila, la Pisòla, dala Piaza sönt Giüliön, da l’Ariula.

Ma ghè n’auta straa vègia inca lei cum  la sö storia,

cum i sou cai, la sö sgént, j’usönzi ch’in pöi la nosta mimòria.

Parli da cula straa che dal Galinin la và in là vér Sutburgöt,

fin giü in fund induva ghéva la butéga dal Tugnin lacèe; la via Pédar Mazöt.

 in  dal  Lisandrin  ghéva i scòli  fin un secul fà.

in da cul siid ghè nàcc a scòla önca al Cichin, al me pà.

Süla faciaa ghè incora  un vécc  stemma da Guzön piturà,

induva un cuai burìc, na mésula dala luce in méz gà piöntà.

La via Mazöt  l’è la straa di Pinèla, dal Ciclamin, di Pitürit, dal Mericön,

di Lisandrit, di Reoplani, dal Ticozzi, dal Porzio, dal Carlìn Graziön.

Ghéva l’ustaria di Rosi, la Primavera e al Rusgion c’al pasava in méz i cai.

al Canton di Pöti sü l’öngul cum la via Garibaldi e péna dopu al  Mazacavai.

As mangiava, as cantava, as biveva, , as pisava tacà al müur,

ghéva al Club dei Topi Grigi e i murusit chi strascinàvan scundü in da scüur.

La Pitürina la fava trapunti e puntüri, al Möngia Règn al sciavatìn,

al Scintilla al canbiava lampadini e i pöss j’u vindéva la Rosina dal Cuazin.

Al Turo al ghéva al vin, scarpi al vindéva al Suèra, al Ticozzi al fava al pön.

Al Carletto lacc e surbèit, fiori la Patachina e pöi al Fredo torti e pasti e marzapön.

Dèss lè un cuai àn che vün da j’ültim Lisandrit ghè gnü in la  mént,

da bütaa in péi un cuai coos, par fa riviva sta straa cumè un témp.

L’esperimént lè riüsì, tröi o cuàtar volti l’àn s’ampinìs la straa,

scéna, festi, musica, zabajon par sönt Giüliön e auti nuvitài.

Brauv matài né vanti insì, si dré faa un bél lavoor.

Sarés bél voga önca j’auti strai, cupiaa e daas da faa inca loor.

Al sarvirés par turnaa faa viva al paés, mantögna i tradizioni, al nöst dialèt.

S’in duma mia da faa, numa in minurönza e ris-ciuma da ristaa in cuàtar ghèt.

 

                         2008 -  Carlo Bacchetta

                                                 “Bacöta”